Single Woman | Nina Simone InEdit Festival

Strange Fruit

Εγώ με τη Nina δεν είχα πολύασχοληθεί, αν και θα έπρεπε, οι σχέσεις μας περιορίζονται σε κάτι κυριακάτικα απογεύματα που πίνω τον καφέ μου με backrgound το «Feeling good» ή το «Don’t let me be misunderstood» (καφές + jazz = sundays) και ομολογώ ότι χωρίς να ξέρω την ιστορία της, αυτή η γυναίκα με γοητεύε από πάντα. Την ακούς και λες: «Τι φωνή;».

In Edit Festival, Ολύμπιον.

Σήμερα, αφιέρωσα το βράδυ μου με δύο φίλους να δούμε ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή της στο πλαίσιο του InEdit Festival.

13014955_1679904152283689_1382590543_n

Ολύμπιον, 11-04-16, Φωτογραφία: Χριστιάνα Αθανασιάδου

Αναμφίβολα, μια κινηματογραφική ζωή. Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1933. Δεν την έλεγαν Nina Simone.Το κανονικό της όνομα είναι Γιουνίς Κάθλην Γουέημον. Άλλαξε το όνομα της, διότι άρχισε να εργάζεται σε μπαρ και δεν ήθελε να το μάθει η μητέρα της. Ήθελε να αρχίσει να παίζει πιάνο σε μαγαζί και της έθεσαν ως όρο να τραγουδάει (ευτυχώς). Έτσι, ξεκίνησε να τραγουδάει Jazz (τον τίτλο του θρύλου της Jazz τον αποποιήθηκε η ίδια επανειλημμένα) περιπλέκοντας αυτό το είδος με στοιχεία από Pop, Soul & Blues, δημιουργώντας την προσωπική της ταυτότητα. Το μεγάλο της πάθος, πολύ πριν ασχοληθεί με το τραγούδι ήταν το πιάνο. Στο ντοκιμαντέρ κοντινό της άτομο αναφέρει ότι στα χειρότερα της, όταν ήταν άρρωστη, μόλις καθόταν στο πιάνο η αταξία του μυαλού της έμπαινε σε τάξη και ξεχνούσε κάθε δυσκολία.

nina-simone.png

«Είμαι γυναίκα. Είμαι μαύρη.»

Forever young-gifted & black.

Στην πρώτη της δημόσια εμφάνιση σε ηλικία 10 ετών, οι γονείς της αναγκάστηκαν με τη βία να παραχωρήσουν τη θέση τους (κάθονταν στην πρώτη σειρά, όπως και κάθε γονιός που θέλει να καμαρώσει το παιδί του) σε λευκούς. Το φύλο της και το χρώμα της της στέρησαν πολλά. Η ίδια θεωρούσε ότι οι φυλετικές διακρίσεις ήταν η αιτία να μην πραγματοποιηθεί ποτέ ένα μεγάλο της όνειρο,το να γίνει δεκτή στο Cutris Institute, μιας και η πορεία της αποδεικνύει ότι το άξιζε. 36 δίσκοι. Πολλές γνωριμίες, άντρες, γυναίκες, μεγάλες φιλίες και πάθη, Hollywood, περιοδείες και ένας τεράστιος και επίπονος αγώνας για τα δικαιώματα των μαύρων, καθώς αναμείχθηκε στο κίνημα για τα Πολιτικά Δικαιώματα.

Δέχτηκε πολλά χτυπήματα, σκεφτείτε το ’50 & ’60 , να είσαι γυναίκα και δει μαύρη και να μπαίνεις στο χώρο της τζαζ μουσικής που κυριαρχούσε (όπως και παντού) το ανδρικό φύλο. Στη δουλειά της ,αλλά και στην προσωπική της ζωή, δεν ήταν λίγες οι φορές που την εκμεταλλεύτηκαν, είτε κλέβοντας τα πνευματικά της δικαιώματα, είτε πέφτοντας θύμα σε περιστατικά κακοποίησης, ακόμα και από το σύζυγο της, Άντυ Στρουν.

«Περιμένω και αξίζω το σεβασμό σας.»

Όταν ανέβαινε στη σκηνή, δεν παρέλειπε να σχολιάσει την πολιτική επικαιρότητα και να εκφράσει τον πόνο της μέσα από τα τραγούδια της (χαρακτηριστικό παράδειγμα το τραγούδι:»Mississippi Goddam» που έγραψε με αφορμή τη δολοφονία του Μαύρου αγωνιστή Μέντγκαρ Έβερς). Απαιτιτική και δύσκολη την χαρακτήριζαν οι οικείοι της. Ήταν μόλις 27 χρονών, όταν διέλυσε συνεργασία μόνο και μόνο, γιατί όσο τραγουδούσε, ο σερβιτόρος σέρβιρε ποτό σε κάποιον πελάτη, αυτό την ενοχλούσε πολύ και θεωρούσε ότι την υποτιμά. Έτσι, δεν ξαναεμφανίστηκε σ’εκείνο το μαγαζί. Δεν ήθελε να επεμβαίνει κάποιος στην τέχνη της, ήταν όλος της ο κόσμος.

Η δημοσιότητα.

Ωστόσο, σε κάποια της συνέντευξη ξεσπώντας σε κλάματα, δήλωσε ότι θα προτιμούσε να μην έχει τραγουδήσει ποτέ της, αλλά να ασχολείται με οτιδήποτε άλλο. Η αγάπη του κόσμου πέρα από προσωπική επιτυχία, ήταν για την ίδια ταυτόχρονα φορτίο και βάρος, το ίδιο συνέβαινε και με την υπερέκθεση. «Είμαι άνθρωπος και είμαι άνθρωπος με ταλέντο. Αλλά το γεγονός ότι ο Θεός μου έδωσε αυτό το χάρισμα, δε σημαίνει ότι μπορώ και να το διαχειριστώ.», είχε δηλώσει.

Η διαφήμιση, που κυκλοφόρησε το 1980, με ηχητικό background το «My baby just  cares for me» σηματοδοτεί μια νέα εποχή.

Η πτώση.

Τα οικονόμικά της προβλήματα, η απώλεια των αγαπημένων της προσώπων που έφευγαν από τη ζωή επιβάρυνε την ήδη διαταραχμένη της ψυχική κατάσταση. Έπασχε από σχιζοφρένια. Το 1993, εγκαταστάθηκε σ’ένα χωριό στη νότια Γαλλία. Λίγα χρόνια αργότερα, έπαθε εγκεφαλικό και σιγά σιγά το αστέρι έσβηνε και τελικά έφυγε από τη ζωή 21 Απριλίου του 2003. Ωστόσο, τα τραγούδια της έχουν μείνει, τα ακούν οι νέες γενιές, κυκλοφορούν διαρκώς διασκευές τους.

tumblr_njwee50UQ11qeqdogo1_1280.jpg

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: